8 πράγματα που εφευρέθηκαν κατά λάθος

Τα περισσότερα κατασκευασμένα από χέρι ανθρώπου αντικείμενα που υπάρχουν στον κόσμο, δημιουργήθηκαν σκοπίμως, για να εξυπηρετήσουν κάποια ανάγκη μας. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι...

Κάποια από τα πιο γνωστά αντικείμενα της καθημερινότητάς μας είναι αποτέλεσμα ενός ατυχήματος ή της τύχης. Ιδού 8 από αυτές τις τυχαίες ανακαλύψεις.

1. Corn flakes

Το 1894, ο Δρ John Harvey Kellogg, διευθυντής σε αναρρωτήριο στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ, μαζί με τον αδερφό του, Will Keith Kellogg (σας λέει κάτι το επώνυμό τους;), έψαχναν τροφές οι οποίες να ήταν υγιεινές, αλλά παράλληλα και ιδανικές για όσους ακολουθούσαν την αυστηρή χορτοφαγική διατροφή που επέβαλλε η πίστη τους (ήταν Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας).

Μία μέρα, ο Will ξέχασε σε ανοικτό χώρο βρασμένο σιτάρι, το οποίο γρήγορα στέγνωσε υπερβολικά. Αντί να το πετάξουν, τα αδέρφια προσπάθησαν να το πλάσουν σε μεγάλα φύλλα ζύμης. Αντί για λίγα μεγάλα φύλλα, κατέληξαν να δημιουργήσουν πολλές μικρές νιφάδες, καθώς το σιτάρι ήταν υπερβολικά ξηρό για να μείνει ενωμένο, τις οποίες έψησαν και έδωσαν στους ασθενείς για φαγητό.
Οι νιφάδες είχαν μεγάλη επιτυχία κι έτσι, τα δύο αδέρφια τις κατοχύρωσαν. Αργότερα, πειραματίστηκαν και με άλλα δημητριακά, όπως το καλαμπόκι, μέχρι το 1906, όποτε και ίδρυσαν την εταιρεία Kellogg's που πουλούσε τα γνωστά πλέον σε όλο τον πλανήτη... corn flakes (νιφάδες καλαμποκιού).

2. Φούρνος μικροκυμάτων

Το 1945 ο Percy Spencer πειραματιζόταν, στα πλαίσια μιας έρευνας για την Raytheon Corporation, με μία νέα συσκευή κενού αέρος. Κάποια στιγμή, όντας στο εσωτερικό της συσκευής, παρατήρησε ότι μία σοκολάτα που είχε στην τσέπη του άρχισε να λιώνει. Κινούμενος από περιέργεια, δοκίμασε ένα άλλο πείραμα, βάζοντας στη συσκευή popcorn.
Όταν άρχισε να σκάει, ο Spencer αντιλήφθηκε την προοπτική που είχε αυτή η επαναστατική διαδικασία και δύο χρόνια μετά, το 1947, η Raytheon κατασκεύασε τον πρώτο φούρνο μικροκυμάτων, ο οποίος ζύγιζε περίπου 340 κιλά, είχε ύψος 16 μέτρα και κόστιζε πάνω από 4000 €.
Προφανώς, λόγω μεγέθους και τιμής, αυτοί οι πρώτοι φούρνοι μικροκυμάτων δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένοι εμπορικά. Χρειάστηκε να περάσουν 20 χρόνια, έως το 1967, όταν μία νέα έκδοση, μικρότερη σε μέγεθος και αξία, έφερε την "επανάσταση" που οδήγησε σήμερα στο φαινόμενο, για τα περισσότερα σπίτια οι φούρνοι μικροκυμάτων να αποτελούν απαραίτητη συσκευή.

3. Silly Putty και Play-Doh

To παιχνίδι Silly Putty, ίσως πιο γνωστό σε ορισμένους εδώ στην Ελλάδα ως "χλαπάτσα", έχει ως βάση πολυμερή σιλικόνης με ασυνήθιστες φυσικές ιδιότητες. Ένα Silly Putty μπορεί να αναπηδά, να τεντώνει, ακόμα και να σπάει, αλλά και να "λιώνει" σαν υγρό.

Δημιουργήθηκε κατά λάθος, όταν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο James Wright έριξε κατά λάθος βορικό οξύ μέσα σε λάδι σιλικόνης, στην προσπάθειά του να φτιάξει ένα συνθετικό υποκατάστατο του καουτσούκ. Το αποτέλεσμα ήταν μία μη τοξική ουσία που αναπηδούσε, τεντωνόταν και σε υψηλές θερμοκρασίες, έλιωνε.
Η ουσία δεν είχε όλες τις ιδιότητες που χρειάζονταν για να αντικαταστήσει το καουτσούκ και χρειάστηκε να περάσει αρκετός καιρός για να βρεθεί κάποια χρήση για εκείνη. Τελικά, το 1950, ο ειδικός στο μάρκετινγκ Peter Hodgson σκέφτηκε να το κάνει παιχνίδι για παιδιά και το ονόμασε Silly Putty. Αυτό ήταν. Από τότε, έχει "κατακτήσει" τον κόσμο και έχει πάει ακόμα και στο διάστημα, με την αποστολή Apollo 8.
Το Silly Putty, αν και ουσιαστικά οι δύο ουσίες διαφέρουν, μοιάζει με τη γνωστή πλαστελίνη, μία άλλη ουσία η οποία είναι πολύχρωμη, μη τοξική, πλάθεται και έχει γίνει παιχνίδι για παιδιά. Μάλιστα, ίσως η πιο γνωστή πλαστελίνη, η Play-Doh εφευρέθηκε επίσης κατά λάθος, το 1955, από τους Joseph και Noah McVicker, ενώ προσπαθούσαν να καθαρίσουν μία ταπετσαρία.

Μπήκε στην αγορά έναν χρόνο αργότερα, από την εταιρεία κατασκευής παιχνιδιών Rainbow Crafts και εκατοντάδες εκατομμύρια κιλά έχουν πωληθεί από τότε, αλλά η συνταγή παραμένει πάντα μυστική...

4. Σακχαρίνη

Το παλαιότερο τεχνητό γλυκαντικό ανακαλύφθηκε το 1879, τυχαία, από τον ερευνητή Constantine Fahlberg. Εργαζόμενος στο εργαστήριο του καθηγητή Ira Remsen, στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, ο Fahlberg ξέχασε μία ημέρα να πλύνει τα χέρια του πριν από το μεσημεριανό και όταν πήγε να φάει μία φέτα ψωμί, παρατήρησε ότι ήταν ασυνήθιστα γλυκιά.
Ανακάλυψε ότι προηγουμένως είχε χρησιμοποιήσει μια συγκεκριμένη χημική ουσία. Ήταν αυτή που γνωρίζουμε σήμερα ως σακχαρίνη. Το 1880, οι δύο ερευνητές δημοσίευσαν από κοινού την ανακάλυψη, αλλά δίπλωμα ευρεσιτεχνίας απέκτησε μόνο ο Fahlberg, ο οποίος ξεκίνησε μαζική παραγωγή σακχαρίνης μόνος, το 1884.
Η σακχαρίνη, πάντως, δεν έγινε ιδιαίτερα γνωστή, μέχρι που πρώτα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου, σημειώθηκαν ελλείψεις ζάχαρης και έπειτα, τις δεκαετίες '60 και '70 έκαναν την εμφάνισή τους τα αναψυκτικά διαίτης.

5. Post-its

Τα Post-its είναι εκείνα τα μικρά κομμάτια χαρτιού με μία λεπτή λωρίδα κόλλας στο πίσω μέρος, η οποία τους επιτρέπει να κολλούν σε έγγραφα, τοίχους, οθόνες υπολογιστή και όπου αλλού θέλουμε, σώζοντας τον ξεχασιάρη εαυτό μας αμέτρητες φορές (τουλάχιστον, πριν την επανάσταση της τεχνολογίας, των smartphones και των μυριάδων εφαρμογών).

Ωστόσο, η ύπαρξή τους, οφείλεται σε μία τυχαία ανακάλυψη: της κολλώδους ουσίας με την οποία είναι "εξοπλισμένες" στο πίσω μέρος τους. Η εν λόγω κόλλα δημιουργήθηκε κατά λάθος από τον Spencer Silver, το 1968, αλλά κανείς δεν είχε σκεφτεί πού μπορεί να χρησιμέψει, καθώς φαινόταν ότι δεν ήταν αρκετά ισχυρή για κάποια πρακτική χρήση.
Μέχρι που ένας συνάδελφος του Silver, ο Arthur Fry, είχε την ιδέα να τη χρησιμοποιήσει, το 1974, στο πίσω μέρος χαρτιών, τα οποία χρησιμοποιούσε ως σελιδοδείκτες για να  βρίσκει τις σελίδες και τα κομμάτια που ήθελε στο ψαλτήριό του, όταν τραγουδούσε στη χορωδία της εκκλησίας του.
Η εταιρεία στην οποία δούλευαν οι δύο άνδρες, 3M, πείστηκε τελικά να προωθήσει τα Post-its στην αγορά, το 1980. Αυτό ήταν. Σήμερα πωλούνται σε περισσότερες από 100 χώρες.

6. Πατατάκια (chips)

Το σνακ δημιουργήθηκε από τον σεφ George Crum το 1853, στη Νέα Υόρκη. Απηυδησμένους με έναν πελάτη που συνεχώς γύριζε πίσω τις τηγανητές του πατάτες επειδή δεν τις έβρισκε ιδιαίτερα τραγανές, ο Crum έκοψε τις πατάτες όσο πιο λεπτές γινόταν και τις τηγάνισε μέσα σε καυτό λίπος. Στο τέλος πρόσθεσε αλάτι. Ο πελάτης τις λάτρεψε και γρήγορα οι "πατάτες του Crum" έγιναν αρκετά δημοφιλείς.
Τελικά, τα γνωστά σε όλους chips, άρχισαν να παράγονται μαζικά, όμως επειδή διατηρούνταν σε βαρέλια ή τενεκεδάκια, ήταν βραχύβια και η μαζική παραγωγή για πώληση σε ευρύ κοινό, μη πρακτική. Μέχρι που το 1920, η Laura Scudder εφηύρε την αεροστεγή σακούλα, σιδερώνοντας μαζί δύο κομμάτια λαδόχαρτο, προσφέροντας έναν τρόπο αποθήκευσης που κρατούσε τα πατατάκια φρέσκα.

7. Slinky

Ήταν το 1943, όταν ο μηχανικός πλοίων Richard James προσπαθούσε να δημιουργήσει ένα ελατήριο που θα μπορούσε να υποστηρίξει και να σταθεροποιήσει τον ευαίσθητο εξοπλισμό των καραβιών. Όταν ένα από τα ελατήρια έπεσε κατά λάθος από ένα ράφι, συνέχισε να κινείται χωρίς σταματημό και ο James σκέφτηκε κάτι: ήταν ιδανικό για παιχνίδι.

Η σύζυγός του, Betty, "βάφτισε" το παιχνίδι και το αγαπημένο Slinky έκανε το ντεμπούτο του στην αγορά το 1945 με μεγάλη επιτυχία. Μέχρι σήμερα, έχουν πουληθεί τουλάχιστον 250 εκατομμύρια Slinky σε όλο τον κόσμο.

Bonus: Πυροτεχνήματα

Τα πυροτεχνήματα ανακαλύφθηκαν 2.000 χρόνια πριν στην Κίνα. Σύμφωνα με τον θρύλο, εφευρέθηκαν από έναν μάγειρα, όταν ανέμειξε άνθρακα, θείο και νιτρικό κάλλιο, -συστατικά που εκείνη την εποχή ήταν κοινά στις κουζίνες. Το μείγμα καιγόταν και όταν προσπάθησε να το συμπιέσει σε έναν σωλήνα από μπαμπού, είδε ότι εξερράγη...


Πηγή: Pathfinder